Mindful aan de Tienweg: HER

Afgelopen vrijdag was het Internationale Vrouwendag. Vorige week had Het Klokhuis een aflevering over Aletta Jacobs (1854-1929). Een Nederlandse jonge vrouw wilde studeren en arts worden in een tijd dat dit alleen voor jonge mannen was weggelegd. Ze ging voor haar droom en bereikte wat ze wilde. Daarna zette ze zich in voor vrouwenkiesrecht. In Nederland zijn studeren en het recht te kunnen stemmen voor meiden en vrouwen nu ‘gewoon’. In diezelfde aflevering werd echter ook getoond dat er nu nog steeds ongelijkheid is in financiële beloning tussen vrouw en man die hetzelfde werk doen. Ik wil dat zeker niet kleiner maken en het dient gelijk getrokken te worden, maar er zijn vrouwen in landen die het zwaar(der) hebben. Ze hebben geen toegang: tot een studie, tot een bank om een eigen bedrijf te kunnen opzetten (vraag Maxima maar), tot gezondheidszorg en sanitaire voorzieningen. Ze zijn niet vrij zijn om te gaan en staan waar ze willen, te trouwen wie ze willen of ongetrouwd te blijven, te geloven wat ze willen. Vrouwen kunnen niet veilig over straat. Het is goed om met elkaar (vrouw én man) terug te kijken wat er bereikt is. Hoe het nu is en wat er nog bereikt moet worden, bv. respectvol gedrag jegens vrouwen.

Het is belangrijk bredere kennis te hebben van waar vrouwen mee te maken krijgen. Simavi heeft een mooie, creatieve manier hiervoor gevonden: het HER film festival. Via films en documentaires worden verhalen getoond van krachtige vrouwen wereldwijd. HER verwijs naar ‘haar’, de vrouw. Het staat echter ook voor: Health, Empowerment en Rights. Simavi werkt samen met vrouwen in Azie en Afrika om ‘het systeem’ te veranderen. Met andere vrouwen heb ik Papicha gekeken, een indringende film. Een film over studentes ten tijde van de Algerijnse burgeroorlog in de jaren 90. Hoe jonge meiden willen leven, blijven dromen. Hoe ze keuzes maken en vormgeven aan hun leven ondanks dreiging, angst en beperkingen. Hoe hoop creatief maakt. Hoe cultuur, structuur van de samenleving en religie verschillend door mensen worden geïnterpreteerd en de spanning die dat oplevert. De andere taal (er werd Frans en Arabisch gesproken in de film) en de andere muziek onder scenes zorgde voor een ander gevoel en beleving. Het HER film festival is tot 17 maart nog online. Aanmelden is gratis. Ga kijken!

Jolanda Jansen