Postbode Juultje: Oldtimers

Een mens kan veel als je je er maar in verdiept, zo ook deze jonge man die op zijn pad opeens in een leuke oldtimer mini stond te sleutelen. “Zozo, hij is leuk, heb je er verstand van?” vraag ik. “Nee dat heb ik niet, maar soms moet je gewoon ergens aan beginnen en dan kijk je wel of het lukt, maar ik kan in de garage om hulp vragen en kijk ook op YouTube hoe het moet.” zegt de jonge man. ”Echt heel knap hoor dat je dat doet”en hij glimlacht.

Heel wat rondjes verder hoor ik ze al van ver aankomen en ik was al gewaarschuwd dat ze er aan zouden komen. De volgende old timers, maar dit keer allemaal heel oude groene legertrucks met daarin alleen maar lachende gezichten! Een tocht die speciaal voor de gehandicapte medemens wordt georganiseerd met voor en achterop motorrijders met gele hesjes die het verkeer even tegen houden. Een mooi spektakel om te zien want er wordt ook flink getoeterd en veel mensen lopen even de straat op om te zwaaien en dat doe ik dus ook, want ik vind die oude bakken een feest om naar te kijken en ook heel fijn dat ze hier voor gebruikt worden, dat is beter dan voor oorlog te voeren.Weer een stukje verder hoor ik nog wat wat aankomen, dat duurt een tijdje want het geluid draagt best ver,maar uiteindelijk komt hij er toch aan, dit keer geen oldtimer maar de brandweer met alle toeters en bellen aan, en dat bezorgd me letterlijk kippenvel, hopelijk zij er geen geen slachtoffer te betreuren en wordt de brand snel geblust. 

Ondertussen loopt de temperatuur flink op maar na veel regen is het toch lekker om inde zon te werken. Maar we wonen in Nederland en tja daar kan het nooit normaal zijn, en binnen een paar dagen snikheet. Het was dus weer zo een dag dat de mussen dood van het dak vallen zoals ze wel is zeggen, ik had er al bijna een hele wijk opzitten en ondertussen was het zo rond de 26 graden. Ik sta eerst bij mijn fiets te sorteren, lekker in de schaduw en voor ik er erg in heb ligt de flinke stapel tijdschriften op de grond zucht, dat heb je wel is met het plastic wat er omheen zit. Uiteindelijk lukt het en heb mijn armen helemaal vol met zware post en loop naar het eerste huis en gooi er een hele stapel post naar binnen. 

De buurman staat te vegen bij zijn voordeur en zijn hond maatje kleine pony ligt lang uit gestrekt lekker in de schaduw. “He Juultje, je hebt het zeker warm genoeg” “Dat lijkt alleen maar zo” zeg ik tikkeltje sarcastisch. Hij begrijpt me direct en zegt “Ja die warmte zit alleen maar tussen je oren he”“Kijk, jij snapt mij!” “Maar ik heb ook nog steunkousen aan” “Die zitten lekker strak, dat is ook helemaal niet warm he”zegt hij. “Dat lijkt alleen maar zo hoor, maar het zijn er ook nog met open tenen, want mijn andere zitten in de was, ik heb er dus nog een paar sokken overheen zitten want ik wil geen blaren natuurlijk, en dat is ook echt helemaal niet warm.” Hij lacht en ik zeg dat het toch een beetje begint door te wegen en wens hem een fijne warme middag verder!