Column: Komkommertijd

De vakantie zit er voor de meesten al op, de meeste koffers zijn weer ingepakt en menig scholier heeft de gang naar het warenhuis gemaakt voor een nieuwe schooluitrusting of een aanvulling daarvan. Voor columnisten niet altijd de makkelijkste tijd, er gebeurt weinig, de inspiratie staat op een laag pitje en vaak ben je zelf op vakantie en moet er een column uitgeperst worden aan de rand van een bomvol subtropisch zwembad. Ik heb even overwogen om in navolging van de collega-columnist dit keer dan bij Kathy’s te gaan eten en daar dan verslag van te doen inclusief de volledige menukaart (maar dán zit je snel aan je aantal woorden), maar dat vond ik wat te makkelijk. Overigens kun je er ook net als bij de lunchroom prima eten. Ik moest als ADHD-er wat wennen aan het slowfoodconcept, maar soit, het is erg goed binnen te houden.

Ondertussen komen er langzaamaan weer wat werkprikkeltjes binnen, de enthousiaste werkpaarden op school beginnen met de eerste mailtjes te sturen, leerlingen waar ik vorig jaar mentor van was denken dat ik persoonlijk verantwoordelijk ben voor hun beroerde rooster en ‘of ik dat even kan veranderen’ en de eerste vergaderingen zijn al weer gepland.
Nu is het nog even komkommertijd, even geen gedoe, per dag een nieuwe zomerfoto en vooral lekkere lowkey-berichtjes swipen op de Kompasfacebook.

Het heftigste nieuws afgelopen tijd was de vondst van een overleden persoon in een woning aan de Doornsweer -mijn condoleances aan de nabestaanden- dan heel lang niets en dan het Shantykoor wat een afscheidsconcert geeft en met elkaar het zinkend schip verlaat. Vervolgens kunt u vrijwilliger worden bij de Molens in Kinderdijk (waarvoor na alle waarschijnlijkheid een diploma Japans een pré is) en kunt u projectzanger worden bij de Lofstem. O, ja de Speel-in is ook begonnen (chapeau weer voor de organisatie en vrijwilligers) maar dat bleek voor mensen ook een aanleiding om wat weggestopte jeugdfrustratie over het spektakel te uiten. 

Er staat blijkbaar al heel lang een Letse auto in de weg, de jonge zwanen aan de Schapendrift groeien -geheel naar verwachting overigens-, er moeten meer geveltuintjes komen en iedereen heeft prijs op de grote visdag van de Alver. Heerlijk zacht nieuws, met als ultiem komkommerbericht het feit dat wij allen getuigen mochten zijn van het cadeau wat de oma van de 19.000ste inwoner van voor haar had gekocht. Prachtig toch? Was het maar wat langer komkommertijd.