Peulenpraat - Niets dan goeds

Ik weet niet of u het zich nog herinnert, maar eerder schreef ik twee columns over de begraafplaats. Misschien omdat ik er vlakbij woon en er dagelijks langs rijd, waarbij ik, wanneer ik goed kijk, net het puntje van de grafsteen van mijn moeder kan zien. De eerste column ging over de wanstaltige levensgrote dorpsfoto’s op de omheining. De tweede van vorig jaar mei over de enorme berg zand die al geruime tijd doelloos langs de Spindermolen leek te liggen. Inmiddels is de berg veranderd in een mooie uitbreiding met flink wat ruimte voor nieuwe ‘bewoners’. Hoewel, de meningen waren wat verdeeld. 

Tegelijk met der uitbreiding was er een pilot waarbij er als test een kruidenmengsel bij een aantal vlakken is ingezaaid. Een beetje luguber leek me, om je peterselie en bieslook voor je avondeten tussen de graven te kunnen plukken. Daarnaast schoten op verschillende plekken als een stil applaus, klaprozen uit de grond. Sommigen konden het waarderen, anderen trokken verwoed het ingezaaide goed eruit als ware het onkruid.
Ik bedenk me ondertussen dat er niet echt een opening is geweest van de uitbreiding. Nou ja, niet groots in ieder geval. Misschien is er bij de oplevering een doos tompoezen gehaald en in de keet uitgedeeld, een officieel moment met een lintenknippende burgemeester met keten is er niet geweest. Misschien ook niet helemaal passend. Hoe vier je zoiets? Met koffie, natte cake en wellicht wat rouwkost denk ik.

En vooral samen. Laten we trots zijn op deze nieuwe uitbreiding. Laten we de gemeente het vertrouwen geven dat er netjes voor onze rustplaatsen wordt gezorgd, maar laten we ook vooral zelf zorgen dat de vernieuwde begraafplaats er netjes bijligt. Voor de doden niets dan goeds. Toch?

Walter Leenderts