Beste lezer,
Ik sta al in de vakantiestand, maar de column heeft een onverbiddelijke deadline. Dus ondanks de hitte, de kinderen die vrij zijn, clubs die al hun afsluiting van het jaar hebben gehad, richt ik mijn oog op het scherm. Vanwaar komt mijn hulp? Ik ga het niet hebben over het artikel over de vertraging van de invoering van Diftar waarin het volgende zinnetje stond: ‘Ik kan daar niet te veel over uitweiden….‘ afkomstig van wethouder Meerkerk gericht aan de gemeenteraad. Waarom kan er niet concreet worden gezegd wat de vertraging oplevert? In het stuk worden al ‘personeelstekorten’ en ‘leveringsproblemen’ genoemd. Wat is er nog meer? Ik ga ook niet in op het feit dat Hardinxveld 2021 financieel goed heeft afgesloten. Da’s mooi. En straks, wanneer Diftar is ingevoerd, gaat het financieel nog beter omdat wij als inwoners namelijk mogen betalen voor én afvalstoffenheffing én voor het recht om restafval zelf naar de stortkoker te brengen wanneer men boven de 100 kg restafval komt. Is er een experiment geweest in de gemeente om te onderzoeken of dit een reëel aantal kg per jaar is? Niet bij mijn in de buurt i.i.g. Over die plataan zeg ik ook niets. Ik lijd aan een vakantiewriter’s block. Deadlinepaniek bevangt mij. De ventilator zoemt een luchtig windje. Het geluid heeft iets hypnotiserends. Terwijl ik naar het scherm staar, verschijnen daar hele drommen inwoners van Hardinxveld die de Hardinxveldse vlag onderste boven dragen. Raar hoor die raaf op zijn kop. Plotseling duiken er zalmen uit de mensenzee omhoog die als dolfijnen door de rijen duiken. Met netten proberen een aantal mannen ze te pakken. Maar als dat lukt dat glijden de zalmen door de mazen en verdwijnen tussen de mensen. Plotseling wijkt de menigte uit één en … zie ik dat goed?! Is dat … een oranje tractor … ?! Ik sta erbij en kijk ernaar. Maar begrijp het niet. Een tune die niet thuis hoort in dit tumult dringt langzaam tot me door. Die is van de wasmachine. Het beeld vervaagt. Mijn hoofd schuddend over mijn verbeeldingskracht, geef ik gehoor aan de roep van de was. Prettige vakantie!
[Jolanda Jansen
