Spoor zoeken

‘Eten!’ Iedereen rommelt naar de tafel. Pompoensoep wordt ingeschept. Kind nr. 3 loopt naar de waterkoker, komt terug met bouillonsoep. Toast springt omhoog, wordt beboterd en gegeten.

‘Kun jij een fietsroute nameten online?’

‘Dat doe je zelf maar.’

Lepel, lepel.

Lege plastic zakken worden geassocieerd met verpakte paprika: ‘In het kader van plasticbesparing hoeft niet elke rode paprika apart in plastic verpakt te worden.’ Waarheid als een koe. Dat die supermarkt dat nou niet oppakt. ‘Iedere paprika zit zo in zijn eigen plastic bubbel.’

‘Net als mensen. Iedereen in zijn eigen wereld.’

‘Ja zeg, dan kan ik niet met mijn vriendin spelen als we in onze eigen wereld zitten.’

‘Voor de column heb ik tot nu toe dit: “Bij Matthijs Gaat Door waren er vier muzikanten van verschillende leeftijden, genres, interesses. Zij hadden meegereden op de Veronica Express. Als niet-muzikant vond Matthijs het jaloersmakend dat muzikanten samen kunnen spelen, ook al ken je elkaar niet. De gemene deler is kennis van en liefde voor muziek. Een van de artiesten was juist kritisch over dat verplicht ‘gezellig’ doen en samen spelen. Maar je zat op die trein en kon nergens heen. Dus wanneer dan iemand een gitaar pakt en muziek maakt is dat inderdaad gezellig. Voor je het weet maak je toch muziek met elkaar. Iets overwint je weerstand. Doe je toch mee zonder dat iemand je iets hoeft te vragen.” Daar zit iets in dat je ook op andere gebieden dan muziek maken kan toepassen. Moet alleen even nadenken wat.’

‘Hoe gaat die route?’

‘Gisteren ook: hammetjes in plastic, nasigroente in plastic.’

‘Ham is vlees. Waar moet het anders in?’

Een ander gezinslid toetert door alles heen.

‘Ja ik voel hem wel, maar ik weet alleen niets.’

’12,5 kilometer.’

‘Kan ik vanmiddag spelen?’

‘Wie heeft er al ‘n bolletje op? Ik wil er nog één.’

Geen trein, geen muzikanten. Wel een tafel, wel gezinsleden. We delen kennis en liefde van wat ons bezighoudt en dat houdt ons bij elkaar. Herkenbaar? Iets gemeenschappelijk hebben, weerstand/verplichting voelen, iets of iemand die uw tegenzin overwint zodat u blijft meedoen. En voor een regenachtig momentje: is dat positief of negatief?

“The train is a small world moving through a larger world.”

Elisha Cooper

Jolanda Jansen