De Chinees

Sinds een aantal jaar staat er aan de Peulenlaan een ietwat Oost-Duits aandoend gebouw met daarin een supermarkt. Kijkend naar het aantal parkeerplaatsen was er ook de wens dat bezoekers er direct zouden blijven kamperen.

Hier, op deze plaats, stond voorheen fier en onverschrokken het Chin. Ind. Rest. met de illustere naam Apollo.

Voor de Romeinen was Apollo een god die werd ingezet bij een vijandelijke aanval of een epidemie. Des te wranger is het dus dat het restaurant vlak voor de coronacrisis haar deuren moest sluiten. Nu wil ik niet speculeren over het verloop van de pandemie als het restaurant er nog was geweest, maar feit is dat dit de laatste ‘Chinees’ in het dorp was.

Met het verdwijnen van dit bastion der voedzaamheid rijst (*padoem pats*) de vraag hoe dit heeft kunnen gebeuren. Aan klanten geen gebrek lijkt mij en de concurrentie was reeds lange tijd gesneuveld.

Toen André Vlot zijn sportkleding aan de wilgen hing en het pand leeg kwam te staan dacht ik dat het een mooie plek zou zijn om de troostrijke werkzaamheden voort te zetten. Die gedachten werden ruw onderbroken toen er een opticien kwam. Daarnaast verscheen er nog een advertentie in deze krant, waarin de eigenaars van Apollo informeerden naar een nieuwe ruimte. Op dat moment wist ik eigenlijk al dat het te laat was. Regeren is vooruitzien en dat was hier ogenschijnlijk niet gebeurd. De feiten hadden een grote voorsprong en hier begon men met lopen.

Tegenwoordig wijkt de nooddruftige uit naar Sliedrecht of Giessenburg om zich tegoed te doen aan de vlees/kip/nasi/bami specialiteiten en het is toch een pijnlijke gedachte dat de dorpsgrenzen moeten worden overgestoken. Stelt u zich eens voor wat er zou gebeuren als hier in een straal van tien kilometer geen snackbar meer zou zijn? Dan worden de barricades van zolder gehaald!

Ik heb geen idee hoe dit zover heeft kunnen komen en misschien hadden de mensen van Apollo er gewoon geen zin meer in. Dan vervalt eigenlijk mijn hele verhaal, maar toch zou ik willen zeggen: laten we ons cultureel erfgoed in het vervolg met meer respect behandelen. Een dorp is niets zonder een Chin. Ind. Rest!

Gijsbert Ambachtsheer