Postbode Juultje vertelt: Een knallend uiteinde

Als dit stukje in de krant komt is het weer lekker januari en hopelijk zijn we dan van het geknal af, maar ik loop eigenlijk iets te ver vooruit met mijn verhaal. Deze postbode heeft de grootste kerstklets dit jaar niet mee gekregen want de griep golf wilde dat ik thuis bleef om uit te zieken. Jammer maar helaas, het is wat het is. 

Gelukkig nog net weer aan het werk gekund op de laatste zaterdag voor de kerst, en nog zonder sneeuw. En in die laatste weken van dit jaar werd er ook nog wel eens aan deze postbode gedacht die door weer en wind haar werk doet. In het begin van mijn wijk wilde ik net een brief in een bepaalde brievenbus stoppen en daar ging een deur open en een wat oudere vrouw wil net weg gaan. “Leuk dat ik jou nu zie, even wachten ik heb nog wat voor jou.” Ik weet al wat er komt, want heb al vaker wat leuks gekregen van haar en heb al binnenpret. En ze loopt haar huisje weer in, maar lang blijft ze niet weg want het stond waarschijnlijk al klaar, en ik krijg zo een prachtig papieren tasje in mijn hand gedrukt!

 “Oh, wat lief weer zeg, van je” En kijk in het tasje, en zie dat er een mooie geur kaars in zit! “Bedankt he” “Heel graag gedaan hoor!” Ik stop het tasje in mijn stuurtas en ga weer weer verder met mijn werk met een big smile op mijn gezicht, want dit zijn de leukste momenten van mijn werk waar het om draait, en die je ook helpen om het vol te houden, de dankbaarheid van mensen die zich kunnen voorstellen dat het een pittig beroep is, en vooral de waardering die je krijgt op dat moment. Later als ik weer klaar ben met werken kijk ik in het tasje en zie dat er ook nog een leuke kerstkaart in zit met deze tekst,

Lieve Postbreng Mevrouw

Bedankt voor het brengen van mijn post elke keer weer en voor de mooie en leuke gesprekken die we af en toe hebben.

Kleine lichtpuntjes in een wereld die in brand staat.

Wat woorden kunnen doen, ze heeft precies het punt geraakt waar deze postbode op dit moment heel vaak aan denkt, en dat continu op de achtergrond aanwezig en in mijn gedachten, die wereld waar geen vrede is op zoveel plaatsen. Laten we nog genieten van de redelijke rust, al denk ik met oud en nieuw wel is dat het niet meer op vuurwerk lijkt maar ergens anders op. En vooral als je geconcentreerd aan het werk ben en je weer schrikt van een of andere rot knal die je niet zag aankomen. Hopelijk valt het mee die laatste dag en willen ze een beetje rekening houden met mij en mijn collega,s die aan het werk zijn. Dat zou een stuk prettiger werken, en het scheelt ook in de portemonnee en voor het milieu. Maar dat schijnt op dat moment allemaal niet meer uit te maken want dan willen ze alleen maar knallen. Ik wens iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar!

[Postbode Juultje