Postbode Juultje: Pakje

Op dinsdag is het meestal aardig wat pakjes en vooral als het in het weekend slecht weer is geweest weten veel mensen schijnbaar niet echt wat nou te doen en ga je toch even wat shoppen in je luie stoel op internet. Lekker makkelijk de postbode bezorgd het dinsdag wel. Het zijn ook altijd dezelfde adressen die marktplaats heel snel en vaak weten te vinden. Dus weer hetzelfde adres, ik bel aan en denk, zou hij thuis zijn? En kijk door het raam en zie een stofzuiger midden in de kamer staan en ja hoor daar zie ik de jonge man die met een brede lach op zijn gezicht naar de voordeur loopt. Achter hem aan zie een klein mannetje met blote benen en duidelijk het bewijs dat zijn zoontje een jongetje is en schiet natuurlijk gelijk in de lach, de deur gaat open en ik zeg,”Jij bent ook altijd thuis.”

“Ja, ik ben een huisman!” is zijn antwoord, en hij lacht breed. “Ik heb goed geluisterd vind je niet?” “Dat moet je ook altijd doen” zeg ik. “Ik ben alleen maar op dinsdag thuis hoor,” zegt hij. “Toch leuk, dat je er ben want dit pakketje gaat echt niet door jouw brievenbus” en geef hem zijn pakket in de vorm van een paar pantoffels omdat je door het plastic kan heen voelen wat er in zit. “Dat hoort toch eigenlijk met de bestelbus te komen?” Zegt hij met een verbaasd gezicht. “Ja, tegenwoordig kijken ze niet meer zo nauw hoor, ik heb regelmatig vierkante of rechthoekige pakjes die richting formaat schoenendoos gaan en met een hamertje door de brievenbus erin tikken staat ook zo slordig he.” Hij schiet in de lach en ik ook en wens hem een fijne dag. Nog twee straatjes, bedenk ik later en dan is het echt aftellen met nog een aantal dagen werken naar het volgende weekje vakantie waar ik al weken, zeg maar gerust maanden voorpret van heb, met mijn zus en haar camper op vakantie naar het mooie Terschelling! Met het schrijven van dit stukje hebben we dit dus jammer genoeg er al weer op zitten. We hadden de eerste dagen echt fantastisch mooi weer en schitterend licht, gevoelsmatig was het wel erg koud, en dan denk je dat je toch aardig wat kou gewend bent door je werk, maar wat valt dat tegen! Als ik dan in die dagen dat ik daar was zo rond fiets let ik altijd op of ik een collega tegen kom met de post, maar helaas niemand tegen gekomen wat ik dan eigenlijk wel jammer vond want ik wil dan graag een praatje maken en vragen hoe het daar gaat met de postbezorging, waarschijnlijk komt de post elke dag mee met de boot wordt er vrij veel met de auto rond gebracht. Ook een soort beroepsmisvorming van mijn kant om graag in nieuwe streken collega’s tegen te willen komen.

Postbode Juultje