Column: Druk

,,Heee, lang niet gezien. Hoe is het’’ ,,Ja lekker, wel drukdrukdruk he, je kent het wel’’. Ik denk dat honderden gesprekken per dag zo ongeveer verlopen. Eigenlijk hoor je er niet meer bij wanneer je het niet ‘lekker(of vaker wat minder lekker) druk’ hebt. We kunnen heel slecht stilzitten. En áls we dan vakantie hebben zoeken we wel zaken waar wel ons druk om kunnen maken. Om een openingsscène, want werden er nu werkelijk miljoenen Christenen geschoffeerd vanwege een parodie op het Laatste Avondmaal van Da Vinci of werd er verwezen naar een Bacchanaal aan de voet van de Olympus, iets wat mij iets aannemelijker lijkt en wat ik ook best kan uitleggen, maar daar is deze column echt te kort voor.
We breken ons hoofd op een AZC wat ergens geplaatst moet worden linksom dan wel rechtsom en waar we vooral de lasten en moeilijkheden van inzien.

Op de -door uw inspiratiezoekende columnisten inmiddels graag bezochte- Facebookpagina ‘Oud Hardinxveld-Giessendam’ maakte men zich afgelopen week druk of het ooit nu ‘van Dijk Betonwerken’ of ‘van Dijk Betonwaren’ moest zijn. Ik heb verbaasd over hoe diep geraakt blijkbaar mensen kunnen zijn wanneer ze geen gelijk menen te krijgen. Ik zou zeggen, die beste man deed wat met beton, boeien, wat precies allemaal, maar nee, op bovengenoemd ‘sociaal’ medium werden de digitale bakstenen bij elkaar door de ruit gegooid. Er wordt weleens geklaagd over het fatsoen van de jeugd van tegenwoordig. Ik zou deze klagers uitnodigen om eens op eerder genoemde pagina een aantal reacties te bekijken voor wat frisse inzichten.

Ik maakte me dan weer druk om het groenstrookje achter ons huis. Dat zou volgens de gemeente een onderhoudsvrije ligusterstrook worden. Ik denk dat we elkaar wat verkeerd hebben begrepen voor wat betreft het onderhoudsvrije gedeelte. Ik ging ervan uit dat ik er dan geen omkijken naar heb, echter de gemeente bedoelde denk ik vooral: Daar plegen we dus geen onderhoud. Inmiddels groeit er tussen de ligusters allerlei flora die zich op het eerste oog niet definieert als liguster en wat volgens mijn bescheiden definitie gewoon onkruid is. Inmiddels mag het onkruid er wat mij betreft ook zijn en lig ik me all-inclusive vooral druk te maken om de zonnebrandfactor.

Volgens mij heeft maar één groep het écht begrepen: de mensen die hun vakantiefoto’s insturen naar het Kompas. Elke keer wanneer er weer een foto verschijnt in deze, misschien toch ietwat kneuterige, rubriek verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. En zo hoort het!